"Νέες γενιές" (Generation Z, Generation Alpha) και εκπαίδευση εταιρικής συμπεριφοράς.
Καθημερινά, ακούτε και εσείς τις αρνητικές φράσεις για τις "νεότερες γενιές" και τις αποδέχεστε ή προβληματίζεστε σοβαρά τι θα κάνετε καθώς δεν βρίσκετε προσωπικό για την επιχείρησή σας όπως το θέλετε ή όπως το είχατε συνηθίσει;
Πιστεύετε και εσείς ότι αυτό το σοβαρό πρόβλημα εύρεσης εργαζομένων στην αγορά οφείλεται στις "κακές" νέες γενιές και στις "κακές" συμπεριφορές τους;
Μαντέψτε! Η γνώμη μου είναι ότι κάνετε ένα σοβαρό λάθος αν υποτιμάτε τις νεότερες γενιές σε σχέση με τις δικές σας.
Πρέπει να γίνει αποδεκτό από όλους ότι κάθε νέα γενιά είναι καλύτερη και πιο έξυπνη από την προηγούμενη όταν όμως η σύγκριση γίνεται με βάση την εποχή που διανύουμε και όχι σε σύγκριση με δέκα (10) ή είκοσι (20) χρόνια πριν.
Οι συνθήκες αλλάζουν σχεδόν καθημερινά και με βάση αυτές, πρέπει να λειτουργούμε και να μην βρίσκουμε μία "βολική τοποθέτηση" που να επιβεβαιώνει αυτό που σκεφτόμαστε.
Ένας εκπρόσωπος της νέας γενιάς μπορεί να μην ξέρει πώς να "ανάψει τα κάρβουνα για να ψήσει" αλλά και ένας εκπρόσωπος της προηγούμενης γενιάς δεν γνωρίζει σίγουρα να διαχειριστεί σωστά τα social media και την τεχνητή νοημοσύνη με αποτέλεσμα να γίνεται περίγελος με αυτά που κάνει σε κάθε νέο/α που είναι απόλυτα εξοικειωμένος/η με τα συγκεκριμένα.
Επομένως για το 2026 ποιος από τους δύο είναι ποιο χρήσιμος σε μια εργασία;
Αυτός που "ξέρει να ανάβει φωτιά" ή αυτός που έχει "άριστη σχέση και γνώση" της τεχνολογίας;
Όπως φαίνεται λοιπόν από το παράδειγμα μου δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα ώστε να "βάλουμε μια ταμπέλα" είτε στον μεγαλύτερο (βλ. εργοδότη) είτε στον μικρότερο (βλ. εργαζόμενο).
Το σημείο "κλειδί" και "τομής" των γενεών μεταξύ τους όσο μεγάλο και αν είναι το "χάσμα" τους είναι ο σεβασμός και η "επαγγελματική ανταπόκριση" στα αιτήματα της μίας αλλά και της άλλης πλευράς.
"Δίδαξε" κανείς στον εργοδότη πως "σκέφτεται σήμερα ένας νέος άνθρωπος" ο οποίος μετά την πανδημία ειδικά δεν είναι πρόθυμος να παρακαλέσει και να κάνει το οτιδήποτε για να πάρει χίλια (1000) ευρώ και να λέει και "ευχαριστώ";
"Δίδαξε" κανείς σ’ έναν νέο εργαζόμενο την αξία του πραγματικού οράματος, της πραγματικής συναδελφικότητας και ομάδας και κυρίως της αληθινής επιβράβευσης μέσω του "κέρδους" που αφήνει πίσω πρακτικές του τύπου "εγώ κερδίζω από εσάς που είστε "κορόιδα"" και μεταλλάσσεται σε φιλοσοφίες του τύπου "όσο καλύτερα δουλεύουμε τόσα περισσότερα κερδίζουμε πχ από προαγωγές, κοινωνική καταξίωση μέχρι και πρόσθετες χρηματικές μονάδες";
Στο σημείο αυτό, έρχεται το κομμάτι της εκπαίδευσης εταιρικής συμπεριφοράς για όλους (εργοδότες και εργαζομένους) και οι επιχειρήσεις που θα το αγνοήσουν, αργά η γρήγορα θα το πληρώσουν πολύ ακριβά με ότι αυτό συνεπάγεται τόσο για τις ίδιες όσο και για την οικονομία της χώρας.